วันพฤหัสบดีที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

เส้นขอบฟ้า




วันนี้ท้องฟ้าสวยมากอีกหนึ่งวัน จึงได้มีโอกาสถ่ายรูปเก็บไว้สามสี่ รูป (อยู่ที่สูงได้เปรียบ ^^)
ผมเป็นคนนึงที่ชอบมองดูท้องฟ้าเวลามันไม่มีแดด เพราะว่ามันบ่งบอกได้ถึงเวลาในแต่ละวัน วันนี้เป็นวันนึงที่ท้องฟ้าดูสวยมาก เมฆกระจายออกดูเหมือนปุยนุ่นนิ่มๆ นานแล้วที่ผมไม่ได้เห็นท้องฟ้าสวยๆแบบนี้ ท้องฟ้ามักจะสวยเวลาพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า ช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่ท้องฟ้าจะเปร่งแสงสุดท้ายให้เราได้เห็นพร้อมกับแสงสะท้อนลงบนเมฆ ความสวยงามของมันอาจจะดูสั้นแต่เมื่อไหร่ที่เรามองมันเราจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง (ซึ่งผมก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ารู้สึกอย่างไร)ลองเงยหน้าขึ้นมองดูเองละกัน

ผมเป็นคนนึงที่ทำงานอยู่ในเมืองหลวงใจกลางเมืองกรุงเทพ มีคนเคยถามผมว่าชอบอยู่ในเมืองไหม....ก็ชอบนะมันมีทุกอย่างที่อำนวยความสะดวกในชีวิตเราแต่มันก็แลกมาซึ่งความวุ่นวายของชีวิตการแก่งแย่งแข่งขันกัน ผู้คนต่างพ่อแม่นับไม่ถ้วนต่างมาแสวงหาเงินทองในเมืองหลวงกัน(มันเริ่มจะแออัดแล้ว) เวลารู้สึกอ่อนล้าผมจะกลับไปต่างจังหวัด ไปเที่ยวต่างจังหวัด ส่วนใหญ่จะไปทะเล มีหลายคนบอกเหมือนๆกันว่า กรุงเทพมีทุกอย่างนะทำไมถึงเบื่อล่ะ ทำไมถึงอยากออกต่างจังหวัดทุกครั้งที่มีโอกาสล่ะ ผมยิ้มและตอบออกไปทุกครั้งที่มีใครถาม ว่า กรุงเทพมีทุกอย่าง ยกเว้น ....เส้นขอบฟ้า ไง

วันพุธที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

BUDDHA


Illustrator & photoshop

วันจันทร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

วันศุกร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ENTERSHIKARI


เป็น MV ที่ฟังบ่อยมากสมัยวัยรุ่น ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่ฟังกี่ทีก็อยากเป็นส่วนหนึ่งในห้องนั้น มันพะยะค่ะ

นานๆจะเห็นวงจากเกาะอังกฤษ แนวนี้

Twin lens.


slow man


ทำไมวันนี้ รู้สึกว่าทุกอย่างมัน ช้า ลง .... .. .. .. ......

AHH. .. ...


วันอังคารที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

INSIDE-OUTSIDE

ช่วงเวลา ทีเบื่อมากๆ ในออฟฟิศที่ไร้ซึ่งผู้ร่วมงาน และอีกคงไม่นานกับสถานที่แห่งนี้ ได้มีโอกาศถ่ายโต๊ะทำงาน ได้ถ่ายวิวนอกตัวตึก อยู่มาปีกว่าพึ่งได้ถ่ายเก็บไว้ มองออกไปข้างนอกตึกในใจกลางเมืองเวลาค่ำคืนมันสวยงามมากผิดกับข้างในซึ่งมันหม่นไปหมด โต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเศษกระดาษ กะ CD ที่ฝุ่นเริ่มจับหนาขึ้น.... เป็นมาได้ระยะนึงแล้วกับความรู้สึกที่ไม่อยากไปนั่งทำงานที่ไม่มีงานที่เคยทำให้ทำ แต่อยากทำงานที่ตัวเองชอบ ทุกวันนี้การไปออฟฟิศเหมือนการไปนั่งทำไรเดิมๆไร้ซึ่งแรงบันดาลใจ เราควรที่จะเดินออกไปจากตึกแห่งนี้ได้แล้ว ตึกใหญ่แต่ข้างในเล็กเท่ามด ออกไปข้างนอกดีกว่าคงเร็วๆนี้แล้วแหละ การที่เรามาทำงาน เราทุกคนก็คงอยากที่จะพัฒนาตัวเองโตขึ้น แต่ ณ ตึกใหญ่แห่งนี้กลับตรงกันข้าม มันยิ่งดูเล็กลงเรื่อยๆในความรู้สึกข้างใน เข้าสู่ช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจแล้วว่าจะยังคงอยู่ ณ ตึกใหญ่แห่งนี้หรือเดินออกไป หาอะไรใหม่ๆท้าทายข้างนอก เวลา ณ ที่แห่งนี้ใกล้หมดแล้ว ผมขอเดินตามทางที่อยากเดินดีกว่าการที่ต้องต้องนั่งดูเหมือนผู้ไร้ค่า

วันจันทร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

electrik day


วันนี้เป็นวันที่ไม่มีงาน ชีวิตส่วนใหญ่ในเวลางานจึงหมดไปกับโลก internet และโปรแกรม Photoshop นั่งจ้องคอมไปมาก็ได้เจ้า electrik deer มาอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์

วันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

ความไม่พอเพียงของมนุษย์




วันนี้เป็นหนึ่งวันที่มีเวลามานั่งพิมบล็อก แบบชิว เพราะงานที่ออฟฟิศน้อยลงๆ ส่งผลกระทบต่อความฟุ้งซ่านของตัวเองทำให้นั่งดู เวปนู้นนี่ไปเรื่อย +กับยังไม่มีใครมาถึงออฟฟิศเลย นั่งเปิดเวปเพลินก็ลองเข้าไปเช็คกระเป๋าสะพายในเวปต่างๆเข้าก็ดันไปเจอกระเป๋าสีดำมีลายรูปการ์ตูนขาวดำยี่ห้อ OBEY ซึ่งโดยส่วนตัวผมเป็นคนบ้าของพวกนี้มาก มีอะไรใหม่มาเป็นต้อง รีบหามาจับจองซึ่งใบนี้ผมเห็นมาซักพักแล้วแต่พอมานั่งคิดอีกทีก็ยังอยากได้ ยิ่งดูยิ่งอยากได้มากขึ้น ทั้งๆที่เราก็มีกระเป๋าแล้วหลายใบ ของที่ใส่ก็มีไม่กี่อย่าง ความอยากของคนนี่มันไม่สิ้นสุดจริงๆ พยายามบอกตัวเองว่า มันเป็นของฟุ้มเฟือย แต่คนเรามักจะหาเหตุผลมาลบล้างเหตุผลอีกที ในเมื่อมันอยากได้นี่นา ซึ่งแม่ก็เคยบ่นอยู่บ่อยๆว่าซื้อของพวกนี้บ่อยไปไหม ซึ่งก็เข้าใจนะแต่หลังๆมานี่ก็พยยามซื้อน้อยลงแล้ว ซึ่งเมื่อคนเราอยากได้อะไรแล้วมักมองข้ามข้อเสียไป พอนึกได้อีกทีมันก็มาอยู่บนบ่าเราแล้ว ซึ่งตอนแรกมีกระเป๋าอยู่ยี่ห้อ freitag ซึ่งเราอยากได้มาก ราคามันก็สูงมาก ก็มีคนคนนึงเค้าจะซื้อให้เราในวันเกิด ซึ่งก็รออยู่นะ :] กระเป๋าใบนี้ถ้ามีในไทยคงหามาใช้แล้วแต่นี่มันต้องสั่งเข้ามาเลยไม่ค่อยดิ้นรนเท่าไหร่ แต่ก็รออยู่นะ วันเกิดเร็วๆทีเถอะ 555 และเหตุผลที่เราอยากได้ใบใหม่เพราะ ใบที่ใช้อยู่ปัจจุบันมันเริ่มเก่าแล้ว ไม่อยากให้มันเก่าไปกว่านี้ ข้ออ้างสุดๆ อารมณ์อยากล้วนๆไร้ซึ่งเหตุผล .. ส่วนตัวผมก็ยังมีความพอเพียงนะ หนักอีกทางผ่อนอีกทาง ให้มันสมดุลกันไป ซื้อได้แต่ก็ต้องยอมอดบางสิ่ง นี่แหละถึงจะพอดี เงินหาได้ต้องใช้ซิ

เจอกันสิ้นเดือน OBEY ที่รัก ;] ขอพิมแบงค์ก่อน

Test OBAMA


เข้าช่วง เวลาแห่งความเบื่อ


OBAMA ก็เลยกลายเป็นแบบนี้


.........

...........

...................


เบื่อ โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย

วันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

Bigmountain music Fest : เทศกาลดนตรี ที่ มัน ใหญ่ มาก


เทศกาลดนตรี ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เค้าว่างั้นนะ ซึ่งได้ไปมาก็ถือว่ามันใหญ่จริงๆ เพราะด้วยพื้นที่ เขาใหญ่ที่กว้างโคตรๆและด้วยตัวศิลปินที่ขนกันมาทั้ง แกรมมี่ และ วงอินดี้ อีกมากมาย ที่พี่เต๊ด(ยุทธนา บุญอ้อม)บอสเก่าตั้งใจที่ จะทำให้ยิ่งใหญ่เท่า แกสตั้น เบอรรี่ และ ฟูจิร็อค เท่าที่ไปสัมผัสมาโดยรวมแล้วงานสนุกดี เหล้าเบียร์ เพียบ (ขาดไปคงไม่สนุก) งานจัดตั้งแต่ช่วง เย็นถึงช่วงเช้าคอนเสริตจะเริ่มตั้งแต่ช่วงเย็นไปจนถึง ตีสอง แล้วหลังจากนั้นก็เป็นช่วงของเวที เล็กและต้นไม้ที่ให้เหล่าดีเจ มาเมากันอย่าง...เรื้อน... โดยรวมโชว์ของวงสนุกสถานที่ดี บรรยากาศดี ข้อเสียซึ้งทุกคนต่างคงพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า นอนไม่ได้เพราะว่า มัน ร้อน มาก! คนที่นอนเต้นท์ ก็คงบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่า 7โมงเช้าให้เมาแค่ไหนแฮงค์แค่ไหนก็ต้องตื่น เพราะว่ามันนอนไม่ได้อากาศที่ร้อนกว่าปกติ ทำให้นอนไม่ได้ โชคดีที่ตัวข้าพเจ้าได้นอนบนที่พักของทางทีมงาน เกเร (เนียนไป55)จึงไม่มีปัญหา มีก็แต่ช่วงเวลาเที่ยงๆ ไม่มีไรให้ทำนอกจากนอนและเดินตากแดด ใครได้ไปมาคงรู้ว่าตัวจะดำขึ้นแล้ว รถก็จะได้สีใหม่ กลับบ้านไป งานนี้วงที่ทำให้คนทั้งโบนันซ่าพูดถึงงานและวงที่พีคที่สุดคงเป็น ช่วงที่บอดี้สแลมขึ้นเพราะ เป็นวงที่ผมดูแล้วรู้สึกขนลุค เพราะคนไม่กี่คนจะดึงให้คนทำนู้นนี่ตามได้คงมีอยู่ไม่กี่คนกี่วง และโดยเฉพาะช่วงที่ทุกคนกระโดด พื้นสะเทือนไปทั่วเขาใหญ่ บอดี้สแลมที่สุดแล้วหล่ะวงๆนี้ เวทีแต่ละเวทีแบ่งกันไปตามจุดต่างๆ แต่บางเวทีไกลไปจนทำให้เราขาราก โดยเฉพาะ เวที UFO ที่แม่งไกลเ_ี้ยๆ โดยส่วนตัวผมชอบเวทีCIRCUS สุดเพราะมันสวยและชิวดี ที่สำคัญใกล้ที่พัก
สองวันที่นั่น วันแรกเมา วันที่สองมึน สนุกดีนะ มีวงดีๆเยอะ ที่สำคัญทุกคนต่างมาจากหลายๆที่แต่จุดประสงค์เดียวกันคือมาฟังเพลงมาสนุกร่วมกัน
ขอให้ปีหน้ามีอีก นะครับ ขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้เกิด งานดีๆแบบนี้ ให้เราได้ไปสนุกกัน

วันพฤหัสบดีที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

IMAGINE



Imagine there's no heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today...
Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace...
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world...
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one

.....thank....

john lennon

วันอังคารที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

culture one 2010


เมื่อวันเสาร์ที่ 30 มกราคม 2010 ได้มีโอกาสได้ไปงานเลี้ยงรุ่น(ที่คิดกันไปเอง)กับเพื่อนๆที่มหาลัย ที่งาน culture one ที่ไบเทค บางนา นัดกันไว้ล่วงหน้าตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว ก็เป็นอันว่าไปกัน งานโดยรวมก็ถือว่าสนุกดี แต่เริ่มมาหนืด ช่วงหลังเพราะ เวทีในปีนี้ มีตั้ง 5 เวที ซึ่งการที่เดินไปมาหา DJ ที่เล่นเพลงที่เราเต้นตามแบบสนุกได้นั้นเป็นเรื่องยากมากเพราะส่วนใหญ่ ปีนี้เพลงหนืดเกินไม่รู้ว่า DJ คงร้อนเป็นแน่ ปีนี้อยากดู LAPSAP มาก ปีที่ชอบมากเล่นมันดี ปีนี้ไม่มี ไปเวที dudesweet ก็เซงๆเพราะเริ่มเบื่อ ...สงสัยคงเป็นเพราะเราแก่เกินไปสำหรับที่จะมาตื้ดแล้ว หรือไม่ก็คงเป็นเพราะ ตื้ดมามากเกิน แต่ยังไงโดยรวมก็ถือว่าดี เพราะได้เจอเพื่อน หวังว่าปีหน้าเจอกันนะ culture one =]