วันนี้ท้องฟ้าสวยมากอีกหนึ่งวัน จึงได้มีโอกาสถ่ายรูปเก็บไว้สามสี่ รูป (อยู่ที่สูงได้เปรียบ ^^)
ผมเป็นคนนึงที่ชอบมองดูท้องฟ้าเวลามันไม่มีแดด เพราะว่ามันบ่งบอกได้ถึงเวลาในแต่ละวัน วันนี้เป็นวันนึงที่ท้องฟ้าดูสวยมาก เมฆกระจายออกดูเหมือนปุยนุ่นนิ่มๆ นานแล้วที่ผมไม่ได้เห็นท้องฟ้าสวยๆแบบนี้ ท้องฟ้ามักจะสวยเวลาพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า ช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่ท้องฟ้าจะเปร่งแสงสุดท้ายให้เราได้เห็นพร้อมกับแสงสะท้อนลงบนเมฆ ความสวยงามของมันอาจจะดูสั้นแต่เมื่อไหร่ที่เรามองมันเราจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง (ซึ่งผมก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ารู้สึกอย่างไร)ลองเงยหน้าขึ้นมองดูเองละกัน
ผมเป็นคนนึงที่ทำงานอยู่ในเมืองหลวงใจกลางเมืองกรุงเทพ มีคนเคยถามผมว่าชอบอยู่ในเมืองไหม....ก็ชอบนะมันมีทุกอย่างที่อำนวยความสะดวกในชีวิตเราแต่มันก็แลกมาซึ่งความวุ่นวายของชีวิตการแก่งแย่งแข่งขันกัน ผู้คนต่างพ่อแม่นับไม่ถ้วนต่างมาแสวงหาเงินทองในเมืองหลวงกัน(มันเริ่มจะแออัดแล้ว) เวลารู้สึกอ่อนล้าผมจะกลับไปต่างจังหวัด ไปเที่ยวต่างจังหวัด ส่วนใหญ่จะไปทะเล มีหลายคนบอกเหมือนๆกันว่า กรุงเทพมีทุกอย่างนะทำไมถึงเบื่อล่ะ ทำไมถึงอยากออกต่างจังหวัดทุกครั้งที่มีโอกาสล่ะ ผมยิ้มและตอบออกไปทุกครั้งที่มีใครถาม ว่า กรุงเทพมีทุกอย่าง ยกเว้น ....เส้นขอบฟ้า ไง












